Evo opširnog teksta od oko 600 riječi koji kritikuje ove mjere, napisanog iz skeptičnog ugla koji preispituje stvarnu potrebu za dizanjem panike i angažovanjem specijalaca.
IZMEĐU SIGURNOSTI I TEATRA: Da li su nove mjere MUP-a RS zaista neophodne ili samo predstava za javnost?
NAJČITANIJE VIJESTI
Djevojku (20) napali psi lutalice, zadobila više povreda
Incidenti tokom obilježavanja 9. januara u RS-u: spaljena zastava BiH i blokade saobraćaja
BANJALUKA – Vijest o podizanju mjera bezbjednosti na najviši nivo zbog navodnih terorističkih prijetnji Jevrejskom kulturnom centru i drugim objektima u Republici Srpskoj, u javnosti je odjeknula kao još jedan u nizu alarmantnih naslova na koje smo, nažalost, navikli.
Međutim, dok se specijalne jedinice raspoređuju po ulicama, a građani pozivaju na budnost, nameće se ključno pitanje: da li je ovakva demonstracija sile zaista opravdana stvarnom prijetnjom ili je riječ o klasičnom političkom performansu koji služi sasvim drugim svrhama?
Bezbjednosna procjena ili vještačko dizanje tenzija?
Zvanično saopštenje MUP-a RS navodi da su mjere uvedene preventivno, na osnovu informacija o “mogućim prijetnjama”, uz napomenu da je stanje ipak “stabilno”. Upravo u toj kontradikciji leži osnova za skepticizam. Ako je situacija stabilna, čemu onda duge cijevi ispred kulturnih centara i dodatne patrole koje krstare gradovima?
NAJČITANIJE VIJESTI
Žrtva progovorila nakon 10 godina
Pozvali građane da očiste snijeg na javnim površinama, nude dnevnicu 75 KM
Istorija bezbjednosnih alarma na našim prostorima često nas je naučila da se termini poput “terorističke prijetnje” koriste kao univerzalni džoker u trenucima kada je potrebno skrenuti pažnju javnosti sa gorućih socijalnih ili političkih problema.
Skeptici s pravom ističu da “uticaj međunarodnih dešavanja na domaću sigurnost”, kako to formulišu nadležni, često služi kao apstraktan izgovor bez konkretnih dokaza. Dok se u svijetu zaista dešavaju ozbiljne krize, uvoziti tu nestabilnost u mirnu Banjaluku putem specijalnih jedinica čini se kao nepotreban potez koji više šteti nego što koristi.
Psihologija straha: Kome odgovara panika?
Kada se institucije hvale “angažmanom specijalnih jedinica” i pozivaju građane da prijavljuju svako “neobično ponašanje”, one zapravo kreiraju atmosferu paranoje u kojoj komšija počinje da sumnja u komšiju. Ovakav narativ nije nov, ali je u kontekstu Bosne i Hercegovine posebno opasan. Umjesto da institucije ulivaju mir svojim profesionalnim i tihim radom, one biraju scenski nastup koji podrazumijeva blokade i pojačan nadzor.
Zašto se Jevrejski kulturni centar stavlja u centar pažnje upravo sada? Bez jasnih, javno predočenih dokaza o konkretnoj opasnosti, ovakvi potezi mogu biti protumačeni kao pokušaj prikupljanja političkih poena na međunarodnoj sceni, dokazujući “budnost” tamo gdje stvarne opasnosti možda i nema.
Prioritet bi trebao biti očuvanje javnog reda bez uznemiravanja javnosti, a ne pretvaranje gradskih ulica u poligon za pokazne vježbe policijske opremljenosti.
Trošak represije i odsustvo konkretnih rezultata
Sva ova logistička operacija – od dodatnih patrola do pripravnosti svih institucija – košta. Pitanje je koliko se resursa troši na sprječavanje “potencijalnih” incidenata dok se stvarni problemi, poput opšteg kriminala, korupcije ili saobraćajne nesigurnosti, guraju pod tepih. Građanima je potreban sistem koji funkcioniše bez pompe, a ne policija koja se pojavljuje samo kada je potrebno poslati snažnu vizuelnu poruku putem medija.
Na kraju, apel građanima da ne paniče zvuči gotovo ironično kada dolazi iz usta onih koji su upravo tu paniku inicirali podizanjem nivoa bezbjednosti na maksimum. Ako nema razloga za strah, vratite specijalce u baze i dozvolite ljudima da žive bez osjećaja da ih neko stalno nadzire. Bezbjednost se ne gradi dugim cijevima ispred muzeja i saksija, već stabilnim institucijama i društvom u kojem se povjerenje ne kupuje demonstracijom sile.
Zaključak je jasan: dok god se bezbjednosne mjere baziraju na “operativnim saznanjima” koja niko nikada ne vidi, javnost ima puno pravo da bude skeptična i da ove poteze proglasi nepotrebnim trošenjem energije i resursa. Mir se ne čuva tako što se stalno priča o ratu i terorizmu.
